[ 67 ] چون در كسى فكرى به وجود آيد و او در درست شمردن آن اصرار ورزد ، و در برابر تحذير و تهديد ديگران پايدارى كند ، اين امر دليل بر اين تواند بود / 352 كه او به فكر خود آگاه است و ابعاد آن را مىشناسد . پس چنين كسى نمىتواند سفيه باشد و از آنچه مىانديشد يا عمل مىكند بىخبر .
قالَ يا قَوْمِ لَيْسَ بِي سَفاهَةٌ وَ لكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ
- گفت اى قوم من ! در من نشانى از بىخردى نيست ، من پيامبر پروردگار جهانيانم . » همان خدايى كه بر عرش و آسمانها و زمين استيلا دارد و امور عالم را اداره مىكند و آفرينش آنها را به كمال مىرساند . اوست كسى كه هود را به قوم عاد فرستاد تا نعمت خود را بر آنان تمام نمايد و زندگيشان را كمال بخشد .
نزاهت رسول برهان صدق اوست
[ 68 ] هود مردم را به خود نمىخواند ، به پروردگارش مىخواند و دعوتش كارى نبود كه براى منافع شخصىاش باشد بلكه دعوت او به سود مردم بود و در راه مصالح آنان . در چنين شرايطى بر مردم واجب بود كه به سوى او روى نهند .
أُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ أَنَا لَكُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ
- پيامهاى پروردگارم را به شما مىرسانم و شما را اندرزگويى امينم . » امانت دارى در انسان حقيقتى است آشكار ، بنا بر اين نمىتواند آن را بر خود بندد و به وجود آن تظاهر كند ، بلكه آن نيز همانند ديگر صفات نفسانى اعم از نيك و بد در افعال و اقوال فرد ظهور مىيابد ، چه بخواهد و چه نخواهد . از اين رو پيامبران - عليهم السلام - براى صدق نبوتشان به وجود اين صفت در وجود خويش استدلال مىكنند و كسى هم از قومشان در اين باب منكرشان نمىشود ، زيرا صفتى است آشكار .
[ 69 ] بشر آن دسته از حقايقى را كه با آنها الفت دارد ، به آسانى تصديق مىكند در حالى كه حقايقى را كه كمتر با آنها آشنايى دارد به آن آسانى تصديق نمىكند . مثلا تصديق به انقلابات و تحولات بزرگ اجتماعى آسان نيست و چنين