/ 279
ريشههاى انحراف در زندگى بشر
رهنمودهايى از آيات :
در اين بحث معلوم مىشود كه قرآن حكيم مىخواهد آن موضوع اساسى را كه در اين سوره مطرح شده به ما بياموزد ، و آن بيان طبيعت انسان و علل و اسباب انحراف آن است . خدا انسان را آفريد و او را در زمين مكان داد و از زمين روزى داد . پاسخ آدمى به اين انعام الهى سپاسگزارى او بود ولى چرا انسان سپاس حق تعالى آن منعم حقيقى را نگفت ؟
اين امر به قضيهء اولين خطا باز مىگردد كه خدا آدم را در بهترين صورت خود آفريد و او را روح و علم و اراده داد و ملائكه را به سجده براى او فرمان داد . ولى ابليس براى او سجده نكرد زيرا او از آتش آفريده شده بود و آدم از گل . اين تفاوت سبب تكبر ابليس شد و از آسمان رانده شد و از اوج عزت خوار و زبون به حضيض ذلت افتاد . ابليس مهلت خواست خداى تعالى مهلتش داد . ابليس آن مهلت را كه يافته بود ، براى اغواء و فريب نوع بشر به كار برد تا از راه راستش منحرف گرداند و قسم خورد كه از پيش رو و پشت سر بر آنان تاخت خواهد آورد تا مانع سپاسگزارى ايشان شود . بدين سبب پروردگار ما او را براند و كسانى را كه از او پيروى مىكنند وعدهء آتش داد و گفت كه جهنم را از ايشان پرخواهد ساخت .
/ 280 اينها بود ريشههاى انحراف در نزد انسان . اما نمونهء زندهء اين انحراف را به زودى قرآن كريم در بحث آينده ، براى ما بيان خواهد كرد .