او را اغوا كند . سپس پشيمان مىشود . از عوامل اين خطا ، تقليد و تقديس نياكان است و اين پندار كه خدا به بدى فرمان مىدهد و حال آن كه خدا به اعمال زشت و ناپسند فرمان نمىدهد . فرمانهاى خداوند همه به عدل و قسط است و توجه خالصانه به خداست . و نيز سخن در برگرفتن زينت است به هنگام عبادت در مساجد و تمتع از چيزهاى خوب و دلپسند ولى بدون اسراف . آن گاه از محرمات سخن مىگويد و از جملهء محرمات زنا و شرك است و نسبت دادن سخنانى به خدايا به كتاب خدا بدون علم و آگاهى به حقيقت امر . ( 9 / 33 ) پيامبران انسان را به آيينهاى آسمانى فرا مىخوانند برخى تكذيب مىكنند و سركشى يا به خدا دروغ مىبندند ، اينان به عذاب سخت گرفتار مىآيند . در آن هنگام هر گروهى گروه ديگر را كه سبب فريب آنها شده است لعنت مىكند در حالى كه گروهى هم هستند كه در بهشت جاى دارند . در آنجا همه را دلهاى صافى و مهربان است . اين تقسيم بندى مردم به مقياس هدايت و ضلالت است .
رابطه ميان اين دو در نزد خداوند آشكار است . در سراى ديگر ، كفار از اهل بهشت يارى مىخواهند / 266 و اهل بهشت به آنان يادآور مىشوند كه چه سان در زندگى دنيوى خود مردم را از راه خدا منحرف مىكردند . ميان بهشتيان و دوزخيان ، اهل اعراف قرار دارند كه همه را مىشناسند و آن جماعت را كه به لهو و لعب گراييده بودند سرزنش مىكنند و سرنوشت شومشان را به آنان مىنمايانند . ( 34 / 52 ) علاقهء انسان به خدا ، طلب هر چه بيشتر رحمت اوست زيرا خداوند پروردگار جهانيان است و علاقهء او به زندگى و مردم اصلاح است و دورى گزيدن از افساد .
هم چنان كه خدا بادها را فرستاد تا بشارت رحمت او به همگان برسانند .
همچنين رسولان را فرستاد تا مردم را هدايت كنند تا مورد رحمت و بخشايش او قرار گيرند . قصهء نوح با قومش دلالت بر اين دارد كه چگونه پيامبران خدا خواستار هدايت مردماند و آنان را هشدار مىدهند و به رحمت حق دلگرم مىدارند ولى اين رسولان مورد عناد مردم قرار گرفتند و سركشان و طاغيان هلاكشان مىكردند .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 230
مساهمون: احمد آرام
ص٢٣٠