گناه باطن و ظاهر
[ 120 ] هم چنان كه ترك طيبات جايز نيست همچنين جايز نيست كه آدمى هر رطب و يابسى را بدون آن كه ميان آنها فرقى قائل شود بخورد ، مانند زمانى كه جماعات بشرى در مواقع قوت و قدرت و بسط تمدن خود چنين مىكنند . نه ، در اينجا حدودى است كه بايد رعايت شود تجاوز از اين حدود تجاوز از مرزهاى خدايى است و خداى سبحان به روشنى و تفصيل آن مرزها و حدود معين كرده است .
وَ ذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ
- و گناه را چه آشكار باشد و چه پنهان ترك گوييد . » گناه حرام است . حرام بودنش به آن سبب نيست كه به اين شكل ، صورت پذيرد يا به شكل ديگر يا بدين سبب كه نام آن گناه است و مردم از گناه بيزارى مىجويند ، بلكه از آن رو كه گناه خبيث است و در ذات و جوهر خود ناپاك است بنا بر اين ميان آشكار و پنهان آن فرقى نيست يا فرقى ندارد كه نام آن گناه باشد يا نام ديگر به خود گرفته باشد . مثل نامهاى ديگرى كه اين روزها روى احتكار و ريا و تقلّب گذاشتهاند يا قوانين دولتى و بين المللى كه به دول بزرگ اجازه مىدهد اموال ملل ديگر را زير نامهاى دهن پركنى همچون تحت الحمايگى و ادارهء داراييهاى نفتى و امنيت صنعتى و نظاير آن تصاحب كنند . گناه گناه است هر چند نامش را عوض كنيم يا براى آن قانون و شريعت بتراشيم .
گناه سبب نابودى است هر نامى كه داشته باشد فرق نمىكند .
/ 177
إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِما كانُوا يَقْتَرِفُونَ
- آنان كه مرتكب گناه مىشوند ، به سزاى اعمال خود خواهند رسيد . » هم در اين جهان زودگذر و هم در آخرت .
[ 121 ] گناه هر عملى است كه به فرمان شيطان باشد و خلاف فرمان خداى تعالى . مثلا جايز نيست خوردن ذبيحهاى كه نام خدا به هنگام ذبح بر آن برده نشده . اين عمل فسق است و دليل بر انفصال ميان انسان و مبادى اوست . يا اين كه