رابطهاى ايجاد مىكند تا مؤمن در اعمال خود - چه سلبى و چه ايجابى - به راهى برود كه از جانب خدا بدان راهنمايى شده است .
فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ بِآياتِهِ مُؤْمِنِينَ
- اگر به آيات خدا ايمان داريد ، از ذبحى كه نام خدا بر آن ياد شده است بخوريد . » يعنى اگر ايمان و اعتقاد داريد كه خدا راه هدايت را از ضلالت بهتر مىشناسد پس بايد به هر چه فرمان مىدهد عمل كنيد و از فرمان او پيروى نماييد .
[ 119 ] قرآن مىپرسد كه چه چيزى سبب شده كه بشر از خوردن چيزهايى كه حرام نشدهاند امتناع كند .
وَ ما لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ قَدْ فَصَّلَ لَكُمْ ما حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ
- چرا از آنچه نام خدا بر آن برده شده است نمىخوريد و خدا چيزهايى را كه بر شما حرام شده است به تفصيل بيان كرده است ، مگر آن گاه كه ناچار گرديد ؟ » يعنى با آن كه برخى از خوردنيها حرام شده ولى هنگامى كه ترك خوردن آنها سبب زيان بزرگى گردد و انسان ناچار به خوردن آنها باشد حلال است ، پس چگونه مىتوان از طعامى كه خداوند آن را حلال كرده است سرپيچى كرد و اين كار جز به مقتضاى هواى نفس نيست .
/ 176 برخى از مردم پيروى از هواى نفس خود را به رهنمودهاى الهى ترجيح مىنهند . آن گاه چيزهايى را كه خدا حرام نكرده و زيانى هم به حال آنها ندارند بر خود حرام مىكنند .
وَ إِنَّ كَثِيراً لَيُضِلُّونَ بِأَهْوائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ
- بسيارى بىهيچ دانشى ديگران را گمراه پندارهاى خود كنند . هر آينه پروردگار تو به متجاوزان از حد داناتر است . » كسانى هستند كه از حدود احكام خدا تجاوز مىكنند و اين تجاوز يا به زيادت است يا به نقصان . اينان از طريقهء حق پيروى نمىكنند . معيار آن چيزى است كه خدا معين كرده نه آن كه بشر براى خود اختيار كرده است .