/ 168
پيروى از اكثريت گمراه
رهنمودهايى از آيات :
در دروس پيشين سخن قرآن حكيم از القائات شيطانى بود در اين آيات از وحى الهى صحبت مىشود كه اتخاذ جز آن جايز نيست ، زيرا در كتاب خدا به طور تفصيل و وضوح از هر مقوله سخن رفته و ما را به كتابى جز آن نياز نيست ، و مؤمنان در آن ترديد روا نمىدارند و جزء جزء آن ثقه و اعتماد و اطمينان است . قرآن بيانگر حق و عدالت است و افزون بر آن كتابى است دايم و جاويد و با تطورات زمان و مكان در آن تغيير و تبديل پديد نمىآيد . زيرا كسى كه اين كتاب را وضع كرده همان كسى است كه سنن حيات را هم وضع كرده . اوست خداوندى شنوا و دانا و علم او تازه و هم قديم است .
در مقابل دين حق چيزى جز گفتهها و نوشتههايى سراسر گمان و خيال ، پوچ و بىمعنى نمىيابيم كه حتى گويندگان آنان خود نيز نمىتوانند به آنها يقين كنند و به صحت آنها ايمان بياورند .
خداى سبحان راه و روش گمراهان را مىشناسد و راه و روش هدايت شدگان را نيز مىداند . زيرا راه از آن خداست و مقياس در ضلالت و يا هدايت حقيقت است و خدا از هر كس ديگر به اين حقيقت آگاهتر است . و سزاوارتر آن است كه از او بخوانيم تا راه هدايت ما به ما بنمايد راهى كه بهترين و راستترين راههاست و ما را به خداى سبحان مىرساند .
/ 169 بشر عادة در جستجوى حق است ولى گاه آن را به دست نمىآورد ، زيرا مردم دربارهء حق اختلاف دارند و نمىتوان كلام بعضى را مقياس و ميزان شناخت و