/ 134
دروغ بستن به خدا سختترين ستمهاست
رهنمودهايى از آيات :
ظلم بر دو قسم است . گاه كسى حقى از حقوق مادّى كس ديگر را غصب مىكند ، هر گاه آن حق را به او باز پس گردانيد و توبه كرد خداوند او را مىبخشايد .
ولى گاه كسى فكر مردم را غصب مىكند ، آنان را گمراه مىكند و خود از حق منحرف مىشود و مسير بشريت را هم به انحراف مىكشاند ، اين گونه كارها بدترين انواع ظلم و ستماند ، خطرشان بيش و زيانشان بيشتر است . پس اگر كسى بگويد :
كه خدا چنين گفته است و در اين سخن خود ، بر خدا دروغ بسته باشد ، يا ادعاى پيامبرى كند ، يا مدعى شود كه مىتواند راه و روشى ارائه دهد و افكارى بياورد كه همانند روش و افكار پيامبران باشد ، در اين اين صورت مرتكب نوع دوم ظلم شده جزاى چنين كسى عذابى است خوار كننده به هنگامى كه ملائكه خشم خدا با عنف و خشونت تمام بر او نازل مىشوند تا جانش را بستانند ، بدان گرفتار مىشود .
زيرا چنين كسى بر خدا دروغ بسته و با خداى تعالى كوس برابرى زده است .
ستمگر به قدرت بدنى يا مادى يا اجتماعى خود پشتگرم است ، ولى هنگامى كه ملائكه جان او بستانند ، اين قدرت از ميان مىرود و گويى دود مىشود .
بدن قوتش را از دست مىدهد ، اموال و مستقلات نصيب وارثان مىشود و از مردمى كه مىپندارد طرفدار او هستند نشانى نمىبيند و اما آن افكار باطلى كه برساخته است چون سراب روى در زوال مىنهند .