مسئله ارزاق و انواع روزىها
« فَقَسَّمَ بَيْنَهُم مَعايِشَهُم وَوَضَعَهُم مِنَ الدُّنيا مَواضِعَهُم » .
ترجمه : پس روزى و وسائل آسايششان را بين آنها تقسيم فرموده و هركس را در دنيا ( با حكمت و مصلحت ) در مرتبهاى ( كه سزاوار او دانست از قبيل فقر و غناء و خوشى و بدى و مانند آنها ) قرار داد .
* * * شرح : پس از اين كه خداوند موجودات را خلق كرد و درمسير تكامل و هدايت قرار داد ، على ( عليه السلام ) مىفرمايد : معيشتهاى آنها يعنى آنچه به سببش زندگى را سپرى مىكنند ، اعم از ارزاق و خيرات و منافع و نعمتها به آنها اعطاء نمود و هريك را به مقتضاى حكمت بالغه و مصلحت كامل در موضعى كه صلاحيت او را داشت نهاد ؛ يكى را در فقر يكى را در ثروت ، يكى را در عصر و يكى را در يسر ، يكى را در سعه و يكى را در تنگى . اين كلام على ( عليه السلام ) در واقع روح آيه 32 سوره زخرف است كه حضرت جسم ، يعنى الفاظ آن را رها كرد و روح را قبض نموده است . خداوند در اين آيه مىفرمايد : « نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُم مَعيِشَتَهُم فِى الحَيوة الدُّنيا وَرَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ