اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، هرگاه برخى از شما [ به وسيلهء قرض يا نسيه ] به برخى ديگر بدهكار شديد كه بايد آن را تا سرآمدى معيّن بپردازيد ، آن را بنويسيد ، و بايد نويسندهاى در ميان شما متن قرارداد را به حق و عدل بنويسد ، و هيچ نويسندهاى نبايد از نوشتن آن - چنانكه خدا به او آموخته است - خوددارى كند . پس بايد او بنويسد و كسى كه دين بر عهدهء اوست ( بدهكار ) بر وى املا كند و از حساب و كيفر خدا ، پروردگار خود ، بترسد و به هنگام املا چيزى از آن نكاهد . و اگر كسى كه دين بر عهدهء اوست ، كمخرد يا ناتوان باشد ، يا نتواند متن قرارداد را املا كند ، ولىّ او به حق و عدل املا نمايد ، و بايد علاوه بر نوشتن سند از ميان مردانتان دو تن را گواه بگيريد ، و اگر دو مرد نبودند ، يك مرد و دو زن از گواهانى كه مىپسنديد ( شهادت آنها پذيرفته است ) گواه باشند . تعيين دو زن به جاى يك مرد براى اين است كه بيم آن مىرود كه يكى از آن دو زن فراموش كند كه در اين صورت بايد يكى از آن دو كه به خاطر دارد ديگرى را يادآورى كند . و گواهان نبايد وقتى براى [ اداى ] شهادت دعوت مىشوند خوددارى كنند . و از نوشتن دينى كه آن را بايد تا سرآمدش بپردازيد - چه كم باشد يا زياد - ملول نشويد . اين كار نزد خدا عادلانهتر و براى شهادت استوارتر و به مصون ماندن شما از ترديد نزديكتر است . آرى ، تمامى قراردادهاى خود را بنويسيد ، مگر اينكه دادوستدى نقدى باشد كه كالا و بهاى آن را ميان خود دستبهدست مىگردانيد كه در اين صورت بر شما باكى نيست كه آن را ننويسيد ، ولى هرگاه خريد و فروش كرديد بر آن گواه بگيريد ، و مبادا نويسنده و گواه از سوى شما زيانى ببيند كه اگر چنين كنيد خدا را نافرمانى كردهايد . و از خدا پروا كنيد و بدانيد كه خداوند احكام دين را به شما مىآموزد و خدا به هرچيزى داناست . ( 282 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 48
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٤٨