/ 63 قرآن مىگويد گناه محرمات اجتماعى ، مهمتر و بزرگتر از گناه محرمات ديگر است و هر كه از آنها اجتناب كند خداوند گناهان ديگر او را خواهد بخشيد .
زيرا التزام به اين جنبهء دين بسى دشوارتر از التزام به جوانب فردى و شخصى است .
از اين رو بعضى كسان هستند كه مىخواهند دين را از محتويات اجتماعىاش خالى كنند ، و خداوند به اين كسان هشدار مىدهد . . .
در آيه ديگر خداوند سخن از ارث مىگويد به اعتبار آنكه ارث سببى از اسباب برترى نهايى در جامعهء اسلامى است .
شرح آيات :
حرمت مال و جان
[ 29 ] انسان محترم است و هر چه به نحوى وابسته به او باشد نيز محترم است . مال حاصل كوشش انسان است و در نتيجه جزئى از انسان است . تجاوز به مال ديگرى حرام است زيرا تجاوز به كرامت انسانى اوست و هر كه به كرامت مردم تجاوز كند بايد آماده باشد كه ديگران نيز بر او تجاوز ورزند . از اين جهت است كه در تعبير قرآنى خطاب متوجه همگان است و خداوند همگان را به احترام حقوق يكديگر فرمان مىدهد :
«
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ
- اى كسانى كه ايمان آوردهايد اموال يكديگر را به ناحق مخوريد . » زيرا اگر افراد اجتماع حرمت مال و ارزش آن را درنيابند بسا كه هر روز يكى مورد تجاوز و تطاول ديگرى قرار گيرد و در نتيجه اموال مردم به باطل تلف شود .
طرق باطل ، همان طرقى است كه دين آنها را مردود شمرده و بر طبق تجارت يا معاملات مرضى الطرفين نباشد . مثلا خوردن مال به قمار يا خريد مشروبات الكلى يا مواد مخدره يا به حيلهگرى / 64 و سرقت و غارت باطل و حرام است .
تنها يك استثناء هست و آن هم تجارت يا معاملات مرضى الطرفين است و مراد دو