ايمان آورديم ، گواه باش كه ما تسليم هستيم . » [ 112 ] موقعيت عيسى را استحكام بخشيد بدين گونه كه چون بنى اسراييل از او طلب معجزهاى كردند تا دليل بر پيامبرى او باشد ، دعايش را مستجاب كرد .
«
إِذْ قالَ الْحَوارِيُّونَ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ قالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
- و حواريان پرسيدند :
اى عيسى بن مريم آيا پروردگار تو مىتواند براى ما از آسمان مائدهاى فرستد ؟
گفت اگر ايمان آوردهايد از خدا بترسيد . » عيسى آنها را امر به تقوى كرد ، زيرا تقوى بر يقين انسان و ايمان او و صدق او مىافزايد و چون انسان نفس خود تزكيه نمود ، مىتواند بدون حاجز و مانعى حقايق را بفهمد .
[ 113 ] ولى بنى اسراييل در اصرار خود افزودند :
«
قالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا وَ نَكُونَ عَلَيْها مِنَ الشَّاهِدِينَ
- گفتند كه مىخواهيم از آن مائده بخوريم تا دلهايمان آرام گيرد و بدانيم كه به ما راست گفتهاى و بر آن شهادت دهيم . » گفتند : ما نياز به اطمينان قلبى داريم و جز اين هيچ نيست . همانطور كه ابراهيم ( ع ) به پروردگارش گفت : « آرى ، ولى مىخواهم دلم مطمئن شود . » سپس مىخواهيم كه دلهاى ما به صدق رسالت و رسول اطمينان يابد . زيرا فرق است ميان كسى كه ناديده به چيزى ايمان آورده و كسى كه ايمانش به شهود و ديدن است . در اين هنگام مىتواند كلامش برندگى و قاطعيت بيشترى داشته باشد زيرا مردم در صدق سخن مؤمنى كه ادعا كند كه دلايل و براهين نبوت را به چشم خود ديده است كمتر شك مىكنند در حالى كه به ايمان كسى كه ناديده ايمان آورده شك مىكنند و آن را به صفاى نيت و سادهدلى او حمل مىكنند .
[ 114 ] «
قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَكُونُ لَنا / 497 عِيداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا
- عيسى بن مريم گفت : بار خدايا ، اى پروردگار ما ، براى ما مائدهاى از آسمان بفرست تا ما را و آنان كه بعد از ما مىآيند عيدى باشد . »