/ 466 البته كسى كه صيد كند ، سپس كفاره دهد و بار ديگر هم به صيد پردازد كفاره از گناه او نمىكاهد . بايد هم چنان گناهكار باقى بماند تا خداى خود را ملاقات كند و از كيفرش را بدهد . « وَ مَنْ عادَ فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ - ولى هر كه بدان بازگردد ، خدا از او انتقام مىگيرد كه خدا پيروزمند و انتقام گيرنده است . »

[ 96 ] هدف از حرام دانستن صيد خشكى گرسنه ماندن مسافران بيت الحرام نيست ، بلكه رشد و نمو دادن اراده و تقواى آنهاست و نيز جلوگيرى از مشاجره و نزاع در ميان آنهاست . ولى در صيد دريايى چنين مشكلاتى پيش نمىآيد . « أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ مَتاعاً لَكُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ - شكار دريايى و خوردن آن به جهت بهره‌مند شدنتان از آن بر شما و مسافران حلال شده است . » يعنى براى شما كه در حرم اقامت داريد و براى مسافرانى كه به زيارت حرم مىآيند به منزلهء كالايى است . « وَ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ ما دُمْتُمْ حُرُماً وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ - و شكار صحرايى تا هنگامى كه در احرام هستيد بر شما حرام شده . از خداوندى كه به نزد او گردآورده مىشويد بترسيد . »