را حرام مىشمارند ، مگر اين كه در حلال بودن آن آيهاى نازل شده باشد . بلكه بر عكس . انسان در زندگى آزاد است مگر اين كه با دليل قاطع چيز معينى حرام شده باشد .
بنا بر اين مطابق اين عقيده همه چيز حلال است تا زمانى كه عكس آن ثابت شود . / 451 و اين چيزى است كه در اين بحث به آن مىپردازيم .
شرح آيات :
تحريم طيبات
[ 87 ] در حديث آمده است كه « ان اللَّه يحب ان يؤخذ برخصه كما يؤخذ بعزائمه » اين حديث دلالت قطعى دارد كه مبالغهاى كه برخى منتسبان به دين ، در تحريم طيبات دارند عملى شيطانى است و اين امر سبب مىشود كه :
اولا : حكمى را به خدا نسبت دهند كه در آن باب چيزى از جانب او نازل نشده است .
ثانيا : سبب رميدن جماعتى از دين مىشود زيرا ميان دين و فطرت خود كه آنان را به برخوردارى از نعمتهاى خداوند دعوت مىكند تناقضى مىبينند . در حالى كه خداوند بسيارى چيزهاى پاكيزه و حلال براى انسان آفريده است .
مسيحيت منحرف سبب پديد آمدن طوفانى عليه دين در اروپا شد در هنگامى كه پيشرفت علمى آغاز شده بود . مسيحيت منحرف طلب علم را حرام كرده بود و اين امر را به دين نسبت مىداد . و جمعى از علماى دينى مسلمان نيز دانسته يا ندانسته اين طوفان غربى را يارى كردند تا در بلاد اسلامى نيز نفوذ يافت .
از اينجاست كه قرآن با اصرار تمام با تحريم آنچه خدا حلال كرده است به مبارزه برخاست ، خواه اين تحريم به / 452 گفتار باشد يا به كردار و گفت :
«
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ
- اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! چيزهاى پاكيزهاى را كه خدا بر شما حلال كرده است حرام مكنيد . »