تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 346

مساهمون:

ص٣٤٦
/ 399

كافران دوستداران يكديگر

رهنمودهايى از آيات :

اگر مىگوئيم اقامهء مسالمت و آشتى ميان فرقه‌هاى خداپرست در عين اختلاف راه و آيينشان ، امرى ضرورى است اين بدان معنى نيست كه بايد در برابر ايشان خضوع كرد و آنان را به دوستى برگزيد ، در حالى كه راه راست نمىشناسند و قومى هستند بر خود ستم كرده . كسانى كه براى دوستى ورزيدن با آنان مىشتابند به يك بيمارى قلبى دچارند و آن بيمارى خوف از آنهاست ، مبادا به سبب مخالفتشان به آنان رنجى رسد . سؤال اين است : اگر خدا پيروزى آورده و مسلمانان را بر آنان نصرت داده ، آيا اينان از ترسى كه در دلها نهان داشته‌اند پشيمان نيستند ؟ گاه ممكن است كه اينان غلبه يابند و به دنباله روان خود ، از آن رو كه از خود نمىشمارند ، خيانت ورزند و مؤمنان هم منافقان را دشنام گويند . در اين حال اين دنباله‌روان كه به بن بست رسيده‌اند چه مىگويند ؟ اين كافران را اختلافى افتاد و كارهايشان خنثى شد و زيانمند گشتند و همچون اربابانشان در اين كشمكش ضرر كردند . / 400

شرح آيات :

دوستى منحرف

[ 51 ] بعضى از مسلمانان كه ايمانى ضعيف دارند ، ممكن است براى آن كه با يك نيروى بيگانه پيكار كنند ، از نيروى بيگانهء ديگرى يارى طلبند . مثلا
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 346 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي