آن گاه خداوند مؤمنان را از قدم نهادن در راه آنان بر حذر مىدارد و آنان را بيم مىدهد كه به زودى بازخواستشان خواهد كرد و حجتشان را ناچيز خواهد ساخت اگر به خود اجازه دهند كه با كافران دوستى ورزند .
و آن عاقبت ناگوار از آن كسانى است كه مرتكب چنين اعمالى شوند ، جايشان در فروترين طبقات جهنم خواهد بود و كس به ناله و فريادشان گوش نسپارد .
/ 229 قرآن پيش از اينكه اين سخن آغاز كند در اميدوارى را به روى منافقان گشوده است و به توبه راهشان نموده ، بدان شرط كه آنچه را در اثر نفاق خود تباه كردهاند از نو تدارك كنند يعنى يكدله به جامعهء اسلامى پيوندند و با اخلاص قدم در راه نهند تا مگر خود را به قافلهء مؤمنان رسانند ، آنان كه خدا برايشان اجرى عظيم مهيّا كرده است .
شرح آيات :
فريب دادن خدا
[ 142 ] منافقان مىپندارند هم چنان كه به زعم خود مسلمانان را فريب مىدهند مىتوانند خدا را هم فريب دهند . اينچنين اعمال دينىشان با رفتارهاى اجتماعىشان شباهت دارد .
مثلا چون به نماز برمىخيزند به اكراه برمىخيزند . به ظاهر نمازى به جاى مىآورند نمازى از حقيقت خالى .
ولى اين خدعه و فريبكارى به خودشان بازمىگردد كه خدا بزرگتر از آن است كه دستخوش خدعه بندگان خود گردد و عبادات بدون محتواى ايشان را به جاى عبادتهاى حقيقى و صادقانه بپذيرد .
«
إِنَّ الْمُنافِقِينَ يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ
- منافقان خدا را فريب مىدهند و حال اينكه خدا آنان را فريب مىدهد . » خداوند چگونه بندهاش را مىفريبد ؟ اين مكر و فريب خداوند بدين گونه