مىيابند و اين سيادت را به بهاى استقلال ميهن و خوارى و بردگى ملت خود و درهم شكستن ارزشهاى آن مىخرند .
«
الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ
- كسانى كه به جاى مؤمنان كافران را به دوستى برمىگزينند ، آيا عزت و توانايى را در نزد آنان مىجويند . » نه ، هرگز . نتوانند با گرايش به بيگانه به قدرت و قوت رسند ، زيرا بيگانه چون سلطه يابد نخستين گروهى را كه از صحنه قدرت بر كنار مىسازد همين گروه وابسته به او و خدمتگزار اوست .
مسلّم است وقتى اجنبى به اينان ميدان مىدهد عاشق چشمان سياهشان نشده است ، بلكه او عاشق بازارهاى تجارت است كه غالبا با منافع اين گروه هم تناقض پيدا مىكند . از اين رو آنان را بر سر ميز مذاكرات يكباره مىفروشد و براى سود ديگرى دندان تيز مىكند .
/ 225 پس عزت و قدرت اين گروه در كجا نهفته است ؟ آرى ، در يك جا ، كليد زرّين اين گنجينه در دست كسانى است كه به صفوف ايمان مىپيوندند و شوكت و قدرت ملت را تقويت مىكنند . اينان هستند كه مىتوانند در ميان امتهاى خود سيادت و سرورى جويند و بس ، زيرا :
«
فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً
- عزت به تمامى از آن خداست . »
نمىخواهيم در شمار مزدوران درآييم
[ 140 ] تا بيگانهء كافر نتواند برخى نفوس ضعيف از فرزندان امت اسلامى را به سوى خود جلب كند ، اسلام مسلمانان را از گوش دادن به تبليغات گمراه كنندهء آنان كه هدفى را جز كشاندن مردم ساده به عوالم مزدورى تعقيب نمىكند ، منع كرده است .
«
وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِها وَ يُسْتَهْزَأُ بِها فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ
- و از اين پيش در اين كتاب بر شما نازل