كه به صدقه دادن يا نيكى كردن يا آشتىجويى فرمان مىدهند . » ممكن است « صدقه » در اين آيه عطاى مال در راه خدا باشد و « نيكى كردن » عمل صالح . و « آشتىجويى » رفع نگرانيهاى مردم است از يكديگر .
مستشار مورد اطمينان كسى است كه شخص را در مواقع ضرورى به بخشيدن مال فرمان دهد . چنين كسى در جستجوى محرومان است تا به آنان مالى رساند ، ولى هرگز او را ترغيب نمىكند كه مستكبران طاغى يا به دوستان و نزديكانش بخششى شود . / 186 همچنين به كارهاى نيك و مفيد به حال اجتماع فرمانش مىدهد و به پيروى از حق و هدايت وامىدارد و به اصلاح امور سوق مىدهد ، آتش كينه را در دلش برنمىانگيزد و اين مستشار امين در كارهاى خويش هدفى جز خشنودى خداوند ندارد و هرگز در صدد آن نيست كه سخنى گويد كه تنها ارباب خود يا خويشاوندان او را خوش آيد يا بر وفق هوا و هوس او باشد . چنين كسى پاداش عمل خود را در دنيا و آخرت خواهد ديد .
«
وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً
- و آن كس را كه براى خشنودى خدا چنين كند مزد بزرگى خواهيم داد . »
معصيت رسول كفر به خداست
[ 115 ] خطاكاران كه با رسول اللَّه ( ص ) معارضه مىكنند بدين سبب است كه رسول آنان را به تقوى فرمان مىدهد و از فشار و سركشى آنان بيمى به دل راه نمىدهد . اينان بايد بدانند كه با خدا سر جنگ دارند و به زودى كارشان به كفر و آتش دوزخ كشيده مىشود .
«
وَ مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ
- هر كه از پيامبر جدا شود . » يعنى در راه او ترديد كند و از رهبريش جدا گردد ، «
مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى وَ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ
- هر كه پس از آشكار شدن راه هدايت با پيامبر مخالفت ورزد و از شيوهاى جز شيوهء مؤمنان پيروى كند . »