برمىخيزند و ركعت دوم نماز خود را به جاى مىآورند و به نماز خود پايان مىدهند .
نتيجه اين مىشود كه امام دو ركعت نماز خوانده هر ركعت با يك گروه و هر گروه يك ركعت با امام نماز خوانده و يك ركعت به گونهء فرادى .
«
وَ إِذا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ مَعَكَ وَ لْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِنْ وَرائِكُمْ وَ لْتَأْتِ طائِفَةٌ أُخْرى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ
- و چون تو در ميانشان باشى و برايشان اقامهء نماز كنى بايد كه گروهى از آنها با تو به نماز بايستند و سلاحهاى خويش بردارند و چون سجده به پايان بردند برابر دشمن شوند تا گروه ديگر كه نماز نخواندهاند بيايند و با تو نماز بخوانند . » نمازگزاران را واجب است كه در حال نماز مسلح باشند و نماز آنان را از جنگ غافل نگرداند .
زيرا دشمن منتظر اين فرصت است تا بر مسلمانان تازد و از ميان برداردشان . در يك حالت ، اجازه داده شده كه در حال نماز سلاح از خود برگيرند و آن هم موقعى است كه باران ببارد و مانع اداى نماز همراه با سلاح شود يا نمازگزار بيمار بود و نتواند با بار آهن و فولاد بايستد و نشيند و به سجده رود .
«
وَ لْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَ أَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَ أَمْتِعَتِكُمْ
- آنان نيز هوشيار باشند و سلاحهاى خويش بگيرند ، زيرا كافران دوست دارند كه شما از سلاحها و متاعهاى خود غافل شويد . » متاعهاى ميدان جنگ اسلحه و آذوقه است كه از لوازم ضرورى پيروزى هستند .
«
فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُمْ مَيْلَةً واحِدَةً وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ كانَ بِكُمْ أَذىً مِنْ مَطَرٍ أَوْ / 171 كُنْتُمْ مَرْضى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَ خُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً
- تا يكباره بر شما بتازند و گناهى مرتكب نشدهايد هر گاه از باران در رنج بوديد سلاحهاى خويش بگذاريد ولى هوشيارانه مواظب دشمن باشيد هر آينه خداى براى كافران عذابى خواركننده آماده ساخته است . »