( 81 ) أَفَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً ( 82 ) وَ إِذا جاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذاعُوا بِهِ وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطانَ إِلاَّ قَلِيلاً ( 83 )
اطاعت از رهبرى ، امتداد اطاعت خداست
رهنمودهايى از آيات :
نياز امت به اطاعت اصولى و اساسى از هر نياز ديگر او بزرگتر و مهمتر است . زيرا همكارى و بسيج و رويارويى با دشمن و سازندگى و آمادگى در جبههء داخلى و غير آن همه نتيجهء مستقيم اطاعت است . تقدم و پيشرفت ملتها با ميزان مقاومت و اتحاد و تهور و وحدت مسير و هدف او نسبت مستقيم دارد و همه اينها از اطاعت سرچشمه مىگيرند .
در اينجا قرآن باز مىگردد تا ما را به ضرورت اطاعت - در سياق سخن از انضباط در جامعهء مسلمان بخصوص به هنگام بحرانها - هشدار دهد . آنچه از اين آيات برمىآيد :
نخست : اطاعت از رسول اطاعت از خداوند است نه در ميان آنها اختلافى است و نه تناقضى . زيرا رسول موكل امت نيست بلكه رهبر اوست .
سپس شكل واقعى اطاعت را معين كرده است و آن را در رفتار منافقان