وَ بَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً - و چون مالى از جانب خدا نصيبشان شود - چنان كه گويى ميانشان مودتى نبوده است - گويد : اى كاش من نيز با آنها مىبودم و به كاميابى بزرگ دست مىيافتم . » گويى او خود از يك امت است و مسلمانان امتى ديگر در حالى كه مىدانند سودى كه به مسلمانان رسيده به او نيز چون يكى از افراد جامعهء مسلمين خواهد رسيد ، زيرا اين پيروزى سبب پيشرفت اقتصادى و رفاه عمومى خواهد شد . / 121

[ 74 ] اين گروه كه از آنان سخن رفت نمونه‌اى از مردم هستند كه به يك ارادهء دينى نياز دارند تا خود در زمره پيشروان درآيند نه آن كه منتظر ديگران باشند . نتيجه اين ايمان صادق در روز بازپسين آشكار خواهد گرديد زيرا اينان دنيا و نعم مادى را داده‌اند تا در آخرت به پاداش بزرگ خداوندى دست يابند . « فَلْيُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ - پس آنان كه زندگى دنيا را داده‌اند و آخرت را خريده‌اند ، بايد در راه خدا بجنگند . » وقتى كه قرآن مىگويد « بايد در راه خدا بجنگند » مىخواهد بيان كند كه اينان خود را براى جنگ ، جنگى كه تنها براى رضاى خدا باشد ، نامزد كرده‌اند . « وَ مَنْ يُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً - و هر كه در راه خدا بجنگد ، چه كشته شود و چه پيروز گردد ، مزدى بزرگ به او خواهيم داد . »