حتى در مصيباتى كه بر او وارد مىشود يا امورى كه خلاف مصالح و آراء او باشد .
اگر فرد انسانى قلبا راضى به حكم خداوند نباشد به عبارت ديگر به قضاوت رسول كه نماينده خداست در حل اختلافات اجتماعى ميان خود و ديگر برادران رضايت ندهد در اين صورت ابدا نمىتواند دعوى ايمان كند .
«
فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ / 114 حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً
- نه سوگند به پروردگارت كه ايمان نياورند ، مگر آنكه در نزاعى كه ميان آنهاست تو را حكم قرار دهند و از حكمى كه تو مىدهى هيچ ناخشنود نشوند و سراسر تسليم آن گردند . » نزاع ، يعنى اختلافاتى كه ميانشان پديد مىآيد و هيچ ناخشنود نشوند ، يعنى حتى اگر اين حكم رضايت كاملشان را جلب نكند . و سراسر تسليم آن گردند ، يعنى به دل و به عمل .
اطاعت همه جانبه
[ 66 ] اطاعت رسول بايد همه جانبه باشد و همهء قضايا را از خرد و كلان در برگيرد حتى اگر با مصالح اساسى انسان نيز مخالف باشد .
«
وَ لَوْ أَنَّا كَتَبْنا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِنْ دِيارِكُمْ ما فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِنْهُمْ
- اگر به آنان فرمان داده بوديم كه خود را بكشيد ، يا از خانههايتان بيرون رويد ، جز اندكى از آنان فرمان نمىبرند . » اين شمار اندك مؤمنان حقيقى هستند و اينانند كه به خير و هدايت عمل مىكنند .
«
وَ لَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا ما يُوعَظُونَ بِهِ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَ أَشَدَّ تَثْبِيتاً
- و حال آن كه اگر اندرزى را كه به آنان داده شده است به كار مىبستند ، برايشان بهتر و بر اساسى استوارتر بود . »