ساز است ، جوانى را مىبيند كه حاضر است تا سر حد مرگ در اين نبرد مطيع فرمان او باشد . بدون ترديد اين جوان در درگاه خداوندى از صالحان است حتى اگر مثلا در گرفتن روزه قدرى سهلانگار باشد . اطاعت او از امامش و فداكارى او در پيكار گاه ممكن است شفيع او در سهلانگارىاش در امر روزه داشتن شود . زيرا پيروزى در اين نبرد سرنوشت ساز چه بسا موجب اقامهء شعاير دينى از جمله روزه داشتن گردد ولى / 113 نبايد اين مسئله موجب شود كه در انجام واجبات مهمتر و از آن جمله اطاعت امام قصور ورزيم . زيرا اين واجبات گاه در اين مورد شفاعت نمىكنند و گاه خداوند دعاى رسول را مستجاب نمىسازد ، پس در اين حال چه بايدمان كرد .
اسلام كه حتميت قبول شهادت را رد مىكند يكى از فوايدش اين است كه مسلمان خود را به ورطهء گناه نمىافكند . هم چنان كه وجود انديشه شفاعت اساسا او را كمك مىكند كه بر واجبات مهمتر اهتمام ورزد حتى اگر به حساب واجباتى باشد كه از اهميت كمترى برخوردارند .
پيچيدگى مسئله شفاعت و اختلافات بزرگى كه ميان اصحاب مقالات وجود دارد ما را وادار مىكند كه به مناسبت اين آيه پيرامون آن بحث كنيم . زيرا در اين آيه از مسئلهء شفاعت مستقيما سخن رفته است و هم چنان كه ملاحظه مىشود مسئلهء شفاعت در سياق آياتى آمده است كه در آنها از ضرورت اطاعت از رسول بحث شده است . و اين امر فراياد ما مىآورد كه ذكر شفاعت از آن رو به ميان آمده تا هر چه بيشتر اطاعت از رهبرى اسلامى را پابرجاتر و استوارتر گرداند .
اطاعت دليل ايمان است
[ 65 ] اگر مؤمن را صفت اطاعت از رسول نباشد پس از ايمان چه دارد ؟ آيا ايمان همان تسليم در برابر خداوند نيست ، تسليم بدون اطاعت پيامبر چه معنى دارد ؟ و ارزش رهبرى كه نتواند اختلافات ميان مردم را بر طرف سازد چه خواهد بود ؟
ايمان ، آرامش دل است و صاحب ايمان را وامىدارد تا تسليم خداوند شود