اطاعت طاغوتان ضلالت است
[ 60 ] از داورى رسول روى آوردن به داورى حكام جائر يعنى طاغوتان ضلال شيطانى است . زيرا خداوند مؤمنان را فرمان داده كه فرمان طاغوت نبرند و در برابر سلطهء او سر فرود نياورند ، پس چگونه جايز است كه او را حكم قرار داد تا در امور داخلى مؤمنان دخالت كنند ؟ ! / 109 «
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَ قَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ وَ يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلالًا بَعِيداً
- آيا نمىبينى كه مىپندارند كه به آنچه بر تو نازل شده و آنچه پيش از تو نازل شده است ايمان آوردهاند . ولى مىخواهند كه بت را حكم قرار دهند ، در حالى كه به آنان گفته شده كه بت را انكار كنند . شيطان مىخواهد گمراهشان سازد و از حق دور گرداند . » آيا ادعاى ايمان آن گروه كه سادهترين قواعد ايمان يعنى مخالفت با طاغوت را برنمىتابند ، ايمانى درست است ؟ اينان چون به سوى طاغوت مىروند هر چه بيشتر از طريق هدايت دور مىگردند .
خداوند پيامبرانش را فرستاد تا مردم به ياد پروردگارشان باشند و او را به يكتايى بپرستند و از پرستش طاغوت رهايى يابند پس چون مردم به پرستش طاغوت روى آرند همه چيز پايان يافته و جز پوستهاى از ايمان باقى نمىماند .
[ 61 ] در حالت آسودگى اينان از رهبرى رسول خود را به يك سو مىكشند و دلى پر كين دور مىشوند و به طاغوت پناه مىجويند . بدين پندار كه اين عمل ، بيشتر به سود آنهاست ولى به زودى در مىيابند كه طاغوت آنان را فريب داده و قصد آن دارد كه طوق بندگى خويش به گردنشان نهد . پس نزد رسول باز مىگردند و از كردار پيشين خويش پوزش مىخواهند ، كه اگر چنان كردهاند در كار خود نيتى نيكو داشتهاند و مىخواسته به مردم خدمت كنند و اختلافات ميان آنها را حل كنند .
طبيعة اين معاذير ، باطل و سخيف است ولى بر پيامبر است كه آنان را يكسره طرد