ظاهر باشد كه اصلا احتمال نبودن نداشته باشد ؛ مثل بودن خودش و چيزهايى كه شك در وجود آنها ندارد ؛ خواه اين دانش ، او را از دليل حاصل شده باشد و خواه از غير دليل .
اصول دين در ديگر تأليفات اردبيلى
مؤلّف در خود اصول دين به نام خود اشاره نكرده امّا در تأليفات ديگرش از اين كتاب نقل و يا به آن اشاره كرده است كه ذيلا آن موارد را با اصول دين تطبيق مىكنيم :
1 . مجمع الفائدة و البرهان في شرح ارشاد الأذهان
اردبيلى در اين كتاب در بحث عدم وجوب اعادهء نماز مستبصران ، به مناسبت موارد زيادى را برمىشمرد كه علماى عامّه به عقايد حق اعتراف كرده و سپس آنها را بر طبق عقايد خود توجيه كردهاند . آنگاه مىنويسد :
« من بعضى از اين مطالب را در « رسالهاى » نوشتهام و علماى اماميه نيز در اينباره كتابهايى تصنيف كردهاند . هركه مايل است به آنها مراجعه كند » . « 1 »
شايان ذكر است كه همهء مواردى كه در آن كتاب برشمرده - بجز دو سه مورد - در بحث امامت اصول دين آمده و به احتمال زياد مراد اردبيلى از آن رساله ، همين اصول دين بوده است .
2 . حديقة الشيعه ( منسوب به محقق اردبيلى )
محقق اردبيلى در حديقة الشيعه از اصول دين با تعبيرهاى مختلفى چون
هامش
( 1 ) . ر ك : مجمع الفائدة ، ج 3 ، ص 213 - 219 .