معاونت او نخواهى كرد و پشيمان خواهى شد و سود نخواهد داشت ! و چون امام شهيد مظلوم را آن واقعه روى نمود آن بىتوفيق زنده بود و هر روز مىگفت : « صدق علىّ قتل الحسين و لم انصره » ؛ يعنى راست مىگفت امير المؤمنين عليه السّلام كه حسين كشته شد و من يارى او نكردم . و اظهار حسرت و ندامت و پشيمانى مىكرد و سود نداشت .
و ايضا در « شواهد النبوة » مسطور است « 1 » كه چون امير المؤمنين اهل كوفه را به معاونت محمد بن ابى بكر تحريص نمود ، تغافل نموده اجابت نكردند فرمود : بار الها ! بر ايشان شخصى را مسلط گردان كه رحم بر ايشان نكند و به روايتى آنكه فرمود :
غلامى را از قبيله ثقيف بر ايشان گمار و در همان شب حجّاج - لعنه اللّه - متولد شد و از او به اهل كوفه رسيد آنچه رسيد .
و ايضا ذكر نموده « 2 » كه روزى آن حضرت فرمود كه دوش ، حضرت رسول خدا را در خواب ديدم و گفتم يا رسول اللّه چه محنتها و خصومتها كه از امت به من رسيده ! فرمود كه برايشان دعا كن . گفتم : خدايا مرا بهتر از ايشان عوض ده و بدترين كس را بر ايشان گمار . و بعد از آن به اندك مدتى رحلت فرمود . « 3 »
و ايضا در « شواهد النبوة » مذكور و مسطور است « 4 » كه حبّه عرنى كه از اصحاب امير المؤمنين عليه السّلام بود گفت كه در ايام محاربه با معاويه ، حضرت امير المؤمنين در كنار دريائى فرود آمد ناگاه مردى گفت : « السلام عليك يا امير المؤمنين » آن حضرت او را جواب داد . آن مرد گفت : من شمعون بن يوحنايم صاحب اين دير و اشاره به ديرى كرد كه در آن نزديكى بود و گفت نزد ما كتابى هست كه اصحاب حضرت عيسى عليه السّلام آن را ميراث به يكديگر دادهاند اگر بفرمائى بيارم و اگر گوئى بخوانم ؟ فرمود : بخوان .
هامش
( 1 ) . شواهد النبوة ص 168 .
( 2 ) . شواهد النبوة ص 169 ؛ نهج البلاغه ( ترجمه شهيدى ) ص 53 ، كلام 70 .
( 3 ) . پنج سطر اضافه دارد در تأييد قيام ابو مسلم خراسانى ( كاشف الحق ص 301 ) .
( 4 ) . شواهد النبوة ص 164 و 165 .