اين كتاب ترجمهاى است از آنها و يا مطالب و روش استدلال آن سبك ديگرى است و از اردبيلى نمىباشد .
23 - « النص الجلى فى امامة مولانا على عليه السّلام » در حديقة الشيعة چهار مورد به اين كتابش ، ارجاع داده است . « 1 »
و چند رساله و حاشيه ديگر نيز جزو تأليفات او شمردهاند . براى اطلاع بيشتر به مقاله ارزنده جناب آقاى على اكبر زمانىنژاد مراجعه شود .
سرانجام اين فقيه بزرگوار و محقق كم نظير پس از يك عمر تلاش و كوشش و تأليف كتابهاى ارزنده و تدريس فقه جعفرى و تربيت چندين مجتهد بزرگ در ماه صفر سال 993 ه . ق در نجف اشرف به ديار باقى شتافت « 2 » و در يكى از حجرات روضهء مقدس حرم مطهر كه به هنگام ورود دست راست قرار گرفته به خاك سپرده شد و هر كس مىخواهد به حرم داخل شود و يا از آن خارج شود فاتحهاى برايش مىخواند همانطور كه قبر علامهء حلى دست چپ به هنگام ورود ، قرار گرفته و زائرين هميشه فاتحهاى نثارشان مىسازند . « 3 »
مكتب فقهى اردبيلى
همانطور كه رهبر معظم حضرت آيت اللّه خامنهاى فرمودند : « حوزه مباركهء نجف ، تجديد حيات علمى خود را مديون اوست ، و سلسلهء بىانتهاى فقهاى شيعهء ايرانى تبار ، پس از دورههاى نخستين فقاهت شيعه ، آغازگشتهء با شخصيت ممتاز و والاى اوست
هامش
( 1 ) - « حديقة الشيعة » ص 789 ، 792 ، 797 ، 990 ؛ همچنين ر . ك : « مرآة الكتب » ج 4 / 125 و « الذّريعة » ، ج 24 / 172 .
( 2 ) - در كتابهاى « دائرة المعارف تشيع » ، ج 1 / 29 ، « دانشمندان آذربايجان » ، ص 31 و « تذكرة شعراى آذربايجان » جلد اول ، به اشتباه سال وفات اردبيلى 997 ه . ق ذكر شده است .
( 3 ) - « اعيان الشيعة » ، 3 / 80 ، چاپ ده جلدى