كه ما مسلمانيم ، بلكه تنها عمل و كردار است كه مقياس حقيقى براى بازشناختن دوزخيان از بهشتيان است .
شرح آيات :
[ 196 ] على رغم آنكه كافران از نيروهاى ظاهرى و آزادى حركت و دخل و تصرف در شهرها بهرهمندى دارند ، روزهاشان معدود است .
«
لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ
- اين كه كافران در كار شهرها دست دارند ، تو را نفريبد . » [ 197 ] «
مَتاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ
- بهرهاى ناچيز است و سپس جايگاهشان دوزخ است كه بد جايگاهى است . » [ 198 ] امّا پرهيزگارانى كه ملتزم به انجام دادن برنامهء آسمانى به صورت كاملند ، پيروز و رستگارند :
«
لكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ
- ولى كسانى كه از خدا ترسيدند و پرهيزگار شدند ، باغهايى خواهند داشت كه در آنها نهرها روان است و جاودانه در آنها مىمانند ، و در مهمانى خدايند ؛ و آنچه در نزد خداست براى نيكان نيكوتر است . » مؤمنان به دو صفت نياز دارند : يكى ملتزم بودن به روش خدايى عمل و مراعات انضباط در آن كردن ، و ديگرى نشاط و ، به نظر من ، قرآن التزام الاهى را تقوى ناميده است ، و نشاط و كارايى در راه خير را برّ .
و در اين آيه به هر دو صفت اشاره شده است .
[ 199 ] و تنها اين كافى نيست كه مؤمن معتقد به خدا و رسول او باشد ، و بگويد كه من مسلمانم و در نتيجه بهشت نصيب او شود ؛ هرگز چنين نيست و پاداش نتيجهء عمل است ، خواه شخص مسلمان باشد و خواه از اهل كتاب :
«
وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ