اكتشاف كردند كه برترين هدف انسان بهشتى است كه خدا آن را به وسيلهء پيامبران به بندگان مؤمن خود وعده داده است ، به مسئلت كردن اين بهشت از خدا برخاستند و گفتند :
«
رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ
- پروردگارا آنچه را به وسيلهء فرستادگانت به ما وعده كردى بده ، و ما را در روز قيامت درمانده و روسياه مكن ، كه تو خلف وعده نخواهى كرد . » [ 195 ] و خدا دعاى ايشان را اجابت كرد ، ولى براى ايشان شرطهايى قرار داد ، و از آنان خواست كه از صفتهايى برخوردار شوند كه برجستهترين آنها هجرت بود ، و آن جدا شدن فكرى و عملى از جاهليت به شمار مىرفت .
اين جدايى مستلزم درافتادن با جاهليت و مبارزه و در نتيجه بيرون رفتن از سرزمينهاى جاهليت و تحمل انواع آزارها از غربت و نادارى و خوارى بود . چيزى كه بود همهء اينها آنان را به آراستن و نظم بخشيدن به نفوس خود و آماده شدن براى بازگشت به سرزمينهاى خود براى مبارزه برمىانگيخت .
هدف سپاه از جنگ پيروزى است ، و هدف آن سربازان ، شهادت در راه خدا بود ، و آنان با شجاعت و از خود گذشتگى در اين راه گام نهادند .
اين شرط خدا با مؤمنانى است كه اگر به آن عمل كنند ، پاداش كامل خود را دريافت خواهند كرد ، و به صورت برابر براى مرد و زن هر دو بود ، و خدا آنان را به بهشت به عنوان پاداش نيكويى از خود درآورد .
«
فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ
- پس پروردگارشان دعاى ايشان را اجابت كرد ( كه ) من عمل عاملى از شما را ضايع نخواهم كرد . » و دعا به تنهايى براى رسيدن به پاداش كافى نيست ، بلكه عمل صالح است كه سبب رسيدن به پاداش آن به اندازه مىشود .
«
مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ
- چه مرد و چه زن ، كه بعضى از