تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 631

مساهمون:

ص٦٣١
[ 150 ] تنها بايد از خدا فرمان بريد و بيمى از كافران نداشته باشيد ، بدان سبب كه خدا هر كس را كه به يارى او برخيزد يارى مىدهد و او بهترين يارى دهندگان است . / 678 «
بَلِ اللَّهُ مَوْلاكُمْ وَ هُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ
- بلكه خدا مولى و سرور شما است و او بهترين يارى كنندگان است . » [ 151 ] حال سؤال اين است : خدا چگونه بندگان مؤمن خود را يارى مىكند ؟ پاسخ : خدا با افكندن ترس و رعب در قلوب مشركان ، و به علت سادهء مشرك بودن آنان نسبت به خدا ، به يارى بندگان خود اقدام مىكند ، چه شرك به معنى تقديس ارزشى مادى جز خدا است ، همچون ارزش مال يا مقام يا زمين ، در واقع اين ارزشها براى خود آنها تقديس نمىشود ، بلكه از جهت پيوستگى به ذات بشرى چنين مىشود . مردى كه زمين خود را تقديس مىكند ، نخست به تقديس ذات خود مىپردازد ، و سپس به تقديس نزديكترين چيز به خودش كه همان زمين او است اقدام مىكند ؛ و نيز چنين است تقديس مال كه آن هم تقديس ذات است ، و چون مال به ذات خدمت مىكند ، از اين لحاظ تقديس مىشود . پس شرك نتيجهء دوستى شديد ذات و خودمحورى است ، و اين بالطبع به خوف و جبن مىانجامد ، ولى مؤمن پرستش خود را تنها به خدا اختصاص مىدهد . «
سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِما أَشْرَكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ مَأْواهُمُ النَّارُ وَ بِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ
- به زودى در دل كسانى كه كفر ورزيدند ، ترس خواهيم انداخت ، از آن روى كه چيزى را شريك خدا قرار دادند كه سلطانى و حجتى بر آن فرود نيامده بود ، و جايگاه آنها آتش است كه جايگاه بدى است براى ستمگران . » در صورتى كه مؤمنان از چيزى بيم ندارند ، بدان جهت كه ذات خود را پيش نمىاندازند و بر آن بيمناك نيستند ، و براى آنكه جايگاه ايشان بهشت است كه بهترين جا براى مؤمنان است .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 631 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي