[ 143 ] و مؤمن حقيقى كسى است كه زندگى دنياى خود براى خريدن زندگى آخرت در معرض فروش مىگذارد ، و هر چه دارد به خدا تقديم مىكند تا در مقابل آن بهشت را براى خود بخرد ، و به همين سبب آرزوى مؤمن با آرزوى مرد معمولى متفاوت است ، چه او خواستار رنج و جهاد بيشتر و بنا بر اين فدا شدن و مردن در راه خدا است تا بتواند آخرت شايستهاى براى خويش تأمين كند .
«
وَ لَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ
- شما پيش از آنكه با مرگ رو به رو شويد ، آرزوى مرگ مىكرديد ؛ آن را ديديد و اكنون به آن مىنگريد . » پس شايستهتر براى شما آن است كه به وعدهء خود وفا كنيد ، و با اطمينان خاطر به پيشباز مرگ رويد ، بدان سبب كه آرزويى از شما است كه به آن رسيدهايد .
[ 144 ] سپس ارتباط مؤمن با رسالت خدا شديدتر از ارتباط او با رسول اللَّه است ، و لذا مرگ رسول در او اثر منفى ندارد ، چه پيش از آن رسولهايى بوده و از دنيا رفتهاند كه رسالتهاى ايشان پس از مرگشان باقى مانده است ، و بنا بر اين رسالت هدف است نه اشخاص ، و بر ما است كه خود را در راه بقاى رسالت فدا كنيم و در اين انديشه نباشيم كه مرگ ما بر رسالت اثر مىگذارد ، بلكه ، بر عكس ، به شهادت رسيدن ما براى رسالت سبب محكمتر شدن پايگاه آن در اجتماع خواهد بود .
«
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً
- و محمد ( ص ) نيست جز پيغمبرى كه پيش از او رسولان بوده و در گذشتهاند ؛ آيا اگر بميرد يا كشته شود ، از دين خود برمىگرديد ؛ و هر كه از دين خود برگردد ؛ به خدا هيچ زيانى نمىرساند . » / 670 ولى مؤمنان استوارى كه نفس خود را تنها به رسالت پيوستگى دادهاند ، كسانى هستند كه سرانجام پيروز مىشوند ، چرا كه با ايمان به رسالت و قربانى كردن خود در راه آن شكر نعمت رسالت را گزاردهاند .