طاعت رسول سبب جلب رحمت خدا و رسيدن مردم به رفاه و آسايش است ، چه ، اسباب نزاع و اختلاف و تمرد را از ميان مىبرد ، و همهء افراد امت را متوجه سازندگى در پناه اطمينان خاطرى مىسازد كه براى همگان فراهم آمده و مىداند تلاشهاى ايشان بيهوده از ميان نمىرود .
/ 657 [ 133 ] آن زمان كه همگان مطمئن و آسوده خاطر شوند ، نوبت به راهنمايى مردم به آن مىرسد كه تواناييهاى خود را به كار اندازند ، و در انجام دادن كارهاى خوب و دست يافتن به آمرزش الاهى بر يكديگر پيشى گيرند و آن را همچون هدفى عالى بدانند كه لازم است همهء افراد امت به آن توجه كنند و حتى در انجام دادن آن با يكديگر به رقابت پردازند .
«
وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ
- و بشتابيد به آمرزشى از پروردگارتان و به بهشتى كه پهناى آن پهناى آسمانها و زمين است و براى پرهيزگاران آماده شده است . » و آمرزش خدا به دنبال اصلاح مفاسد اجتماعى و رفتارى مىآيد ، چه خداوند افراد جامعهاى را كه به پرستش بتهاى اجتماعى اشتغال دارند ، يا فحشاء و منكر در آن رايج است ، يا ناتوانان در معرض ستمگرى و بهرهكشى قدرتمندان قرار گرفتهاند ، يا حرامهاى خدا در آن حلال شمرده مىشود ، هرگز نمىآمرزد ؛ آمرزش پس از آن است كه گناه را كنار بگذارند ، و آنچه را كه گناه در ميان ايشان فاسد كرده است اصلاح كنند ، و ستمگر حقوق ستمديدگان را به ايشان بازپس دهد ، و بهرهكش از بهرهكشى بازايستد و رضايت قربانيهاى خود را با بخشش و نيكى جلب كند ، و بىنماز نمازهاى ناخوانده را قضا كند و . . .
و اما بهشت پس از شتاب كردن در كارهاى نيك مىآيد ، و لذا پس از عمل اصلاح مفاسد نوبت به عمل سازندگى با نيت پاك و پر نشاط و داراى هدف خير مىرسد . اين از برجستهترين نشانههاى يك اجتماع اسلامى و از اركان مورد اعتماد آن براى رو به رو شدن با دشمن محسوب مىشود .