محمد آمده و آن را براى شما حلال كرده است .
[ 94 ] ولى بنى اسراييل به اين تحريم متشبّث شدند و آن را بهانهاى براى نپذيرفتن اسلام قرار دادند ، و طبعا اين نپذيرفتن بازتابى بر روى خود ايشان داشت و خودشان پيش از ديگران از اين نپذيرفتن زيان بردند .
/ 617 «
فَمَنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ
- پس كسانى كه از اين پس بر خدا دروغ بندند ، » يعنى پس از مراجعه كردن به تورات .
«
فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
- از ستمكارانند . » [ 95 ] چسبيدن به اشخاص تاريخى غالبا سنگ سد راهى در رسيدن به وحدت ميان ( اصحاب رسالت ) مىشود ، و بر ما است كه بدانيم آن اشخاص كسانى بودهاند كه از دنيا رفتهاند و آنچه كسب كرده با خود بردهاند ، و آنچه ما كسب كنيم از آن خود ما است ، و ما نبايد زندگى آنان را وسيلهاى براى ايجاد تفرقه در ميان خود قرار دهيم . سپس در برابر آن اشخاص كسان ديگرى هستند كه ميان اصحاب رسالت ايجاد وحدت و يگانگى مىكنند ؛ بياييد تا روشنى را بر روى آنان بيفكنيم و پيوسته بودن با ايشان را تقويت كنيم ، تا ارتباط ما با يكديگر استحكام بيشتر پيدا كند . پس ، مثلا ، اگر اعراب با يهوديان در يعقوب با يكديگر اختلاف داشتهاند ، مىدانيم كه در ابراهيم با يكديگر پيوسته بودهاند ، پس بهتر آن است كه به ابراهيم توجه كنيم و در شخصيت او سمبل يگانگى رسالتها را كه كعبه است به دست آوريم .
«
قُلْ صَدَقَ اللَّهُ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً
- بگو : خدا راست گفت ، پس از دين ابراهيم استوار در دين خود پيروى كنيد ، » كه از شرك دورى جست و طاغوت مستولى بر مردم را به نام ارزشهاى شرك رد كرد .
«
وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
- و از مشركان نبود . » كه نه بندگى طاغوت كرد ، و نه گوساله را خداى خود گرفت و نه گفت