«
وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ
- و خدا در روز قيامت با ايشان سخن نمىگويد و به آنان نگاه نخواهد كرد . » اينان پيوسته خود را تزكيه مىكنند و از جملهء پاكيزگان و مقدسان و خالى از نقص و غير قابل انتقاد به شمار مىآورند ، و چون عيبى از ايشان گرفته شود آن را عيب گرفتن از دين جلوهگر مىسازند و صاحب آن را تكفير مىكنند . و لذا خداى متعال دربارهء ايشان مىگويد :
«
وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
- و پاكشان نمىسازد ، و آنان را عذابى دردناك خواهد بود . » اين ، مجازات لذتهاى ساده و كمبهايى است كه با فروختن دين خود در دنيا از آن بهرهمند شده بودند .
/ 599 [ 78 ] مليونها مردم نسبت به خود دين ، بنا بر سفارش اين خائنان به رسالت مقدس آن ، تمرد و سركشى مىكنند . چه دين را وسيلهاى براى خوب جلوه دادن كارهاى زشت و تنبلى و جمود و تسليم شدن به طاغوت و راضى به بردگى شدن تصور مىكنند ، و اين تفسير مكارانه را از بعضى از نصوص دينى بنا بر روشى شيادانه استخراج مىكنند .
«
وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقاً يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتابِ وَ ما هُوَ مِنَ الْكِتابِ وَ يَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
- و گروهى از ايشان كتاب را با زبان خود ديگر مىكنند تا تو گمان دارى ( كه آنچه مىگويند ) از كتاب است و حال آنكه از كتاب نيست ، و مىگويند : آن از نزد خدا است در صورتى كه از نزد خدا نيست ، و به خدا دروغ مىبندند ، و بر اين آگاهند . » و تعبير
( يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ )
تعبيرى دقيق براى نشان دادن حالت نفسانى و روش عمل اين اشخاص است كه از لحاظ نفسانى در آن تلاش مىكنند تا دين را به هر صورت كه مىخواهند بپيمانند و به آن تغيير شكل دهند و آن را تحريف كنند ، و از لحاظ سلوكى دين را از زبان آن سوتر نمىبرند و رؤياهاى آن را به