و با تضرع از خدا خواستار كشف حقيقت شويم .
«
فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ
- كه لعنت خود را بر دروغگويان قرار دهد . » در اين جا دروغگو نمىتواند لعنت را بر خود فروريزد و رسوا مىشود ؛ و / 579 پيامبر اسلام ( ص ) يك بار اهل خانهء خود را جمع كرد و براى رو به رو شدن ترسايان نجران و انجام دادن ابتهال رفت ، ولى آنان از حضور خوددارى كردند و رسوا شدند .
[ 62 ] حق از آن خدا است ، و به احتجاج پرداختن دربارهء آن از طريق ابتهال به خدا صورت مىگيرد ، ولى كلام خدا در كجا يافت مىشود ؟ در « قرآن » . . . در آنجا كه از طريق قصههاى واقعى دربارهء حق با ما سخن مىگويد ، پس حق در راه روشن قرآن الفاظ يا قواعد مجرد نيست ، بلكه بصيرتهايى است از لابهلاى قصههاى واقعى براى ما حاصل مىشود .
اين قصهها به اعتراف كردن به حقيقت توحيدى مىانجامد كه بينشى كامل و تفسير درست از همه ظواهر و نمودهاى زندگى در اختيار ما قرار مىدهد .
ولى توحيد و يكتاپرستى كنارهگيرى از زندگى اجتماعى نيست ، بلكه توحيدى كه قصههاى تاريخى قرآن بازتابى از آن است ، ما را به پروردگارى راهنما مىشود كه بر زندگى مستولى است و تدبير آن را به دست دارد ، و عزيز توانا و حكيم است . به سبب عزتش ، توانايى وى در زندگى آشكار مىشود ، و چون حكيم است علم خويش را به خدمت مىگيرد . نگاه كنيد به قرآن و ببينيد كه چه مىگويد :
«
إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
- اين است داستانهاى راست ، و خدايى جز خداى يگانه نيست ، و خدا توانا و حكيم است . » [ 63 ] و هر كه از حق پيروى نكند ، از باطل پيروى خواهد كرد ، و به نتيجهاى جز فساد و تباهى نخواهد رسيد . و خدا از او دور نيست ، بلكه از حال او آگاه است و از او مراقبت مىكند و ناگهان او را مىگيرد .