پيدا مىكند ، بدان سبب كه عقل با هواى نفس درهم مىآميزد ، و علم و دانش با شهوات ، و به همين آيه بدين صورت آمده است :
«
قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
- بگو : اگر خدا را دوست داريد ، از من پيروى كنيد تا خدا شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد ، و خداوند آمرزنده و مهربان است . » پيروى از فرستادهء خدا مستلزم آمرزش خدا است ، از آن روى كه پيروى سبب دست كشيدن از خودپرستى و بالا رفتن به مرتبهء تسليم به خدا است ، پس اين عمل بزرگ در بعضى از گناهان كوچك از صاحب خود شفاعت خواهد كرد .
/ 550 [ 32 ] پيروى از رسول با به كار بستن رسالت الاهى كه بر او نازل شده صورت اتمام مىپذيرد ، و اين كه او را نيكوترين سرمشق براى عمل بگيرند ، و از رفتار او تبعيت كنند . ولى پيروى تنها كافى نيست ، بلكه اطاعت از رسول نيز واجب است . و اين در امورى است كه به قضاياى حادث شدهء روزانه ارتباط پيدا مىكند ، و تجديد مىشود ، از جنگ و صلح ، و اقتصاد و سياست ، و اجتماع و عمران ، و در نتيجه در همهء ميدانهاى تجديد شوندهء زندگى ، و اطاعت كردن از رسول خدا در اين قضايا جزئى از اطاعت كردن از خدا است .
«
قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ
- بگو : از خدا و رسول اطاعت كنيد . » و همانگونه كه اطاعت از خدا گسترده و فراگير است ، اطاعت از رسول نيز چنين است .
«
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ
- پس اگر رويگردان شدند ، ( بدانيد كه ) خداوند كافران را دوست ندارد . » كسانى كه اطاعت رسول را قبول نمىكنند ، همچون كافراناند ، چه مهمترين فايدهء ايمان تسليم شدن به خدا است ، و اين تنها منحصر به قضاياى ثابت زندگى نيست ، بلكه در حوادث گوناگونى كه فشارهاى زندگى در آنها به صورتى حاد تمركز پيدا مىكند ، و نمىگذارد كه صاحب آن از رهبرى رسالتى ، جز با سختى