تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 491

مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا - آراسته شد براى مردم دوستى شهوات از زنان و فرزندان و سيم و زر روى هم انباشته و اسبان نشاندار زيبا و چارپايان و كشتخوانها : اين است كالاى زندگى دنيا . » چيزى كه هست آنكه مىبايد اين شهوات عاجل در حدود معين خود بماند ، و اين كار با تفكر در اين كه آيندهء عاليترى نيز وجود دارد كه آدمى لازم است زندگى خود را با آن موازنه و تعديل كند . اين چشمداشت متوجه چيزى است كه در نزد خدا است ؛ پس چه چيز در نزد خدا است ؟ « وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ - و جاى بازگشت نيكو نزد خدا است . » يعنى مستقبلى تأمين شده و خوب . [ 15 ] « قُلْ أَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ - بگو : آيا شما را بياگاهانم به نيكوتر از اينها براى كسانى كه پرهيزگارى كردند در نزد پروردگارشان ؟ » و همراه با شهوات تا آنجا كه در قوه داشتند پيش نرفتند ، بلكه شهوات را بر حسب چشمداشتهاى عقول خود توجيه كردند ، و بر حسب ارزشهايى كه دينشان براى آنها در نزد خدا قايل مىشد . « جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ - باغهايى كه نهرهاى آب از زير ( درختان ) آنها روان است ، » و اين در انسان احساس طلب ضروريات زندگى او را سيراب مىكند . « خالِدِينَ فِيها - جاودانه در آن مىمانند ، » كه اين چشمداشت جاودانگى را براى ايشان تأمين مىكند ، « وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ - و همسران پاكيزه ، » كه مؤمن با آن شهوت جنسى خود را در دنيا تعديل مىكند ، « وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ - و رضوان و خشنودى خدا ، » كه با آن حب مورد تمجيد بودن در دنيا اشباع مىشود . / 525 بدين گونه مىبينيد كه چگونه آن كس كه با پرهيزگارى از افراط در