به راحتى بيشتر در آينده تلاش كند ، و كارگر را بر آن مىدارد كه مقدارى از درآمد خويش را براى روز مبادا و ايام ضعف و پيرى ذخيره كند .
/ 523 ارتباط ميان دنيا و آخرت همان ارتباط ميان زمان حاضر و زمان مستقبل است ، و شهوات ما را بدان مىخوانند كه همه تواناييهاى خود را مصروف دنيا كنيم تا زمانى كه به آخرت مىرسيم چيزى در دست خود نداشته باشيم ، در صورتى كه عقل ما را به موازنه و تعديل كردن ميان دنيا و آخرت دعوت مىكند ، و هنگامى كه انسان در بند آخرت باشد ، مستقبل دنياى او نيز تضمين خواهد شد ، چه هر عمل كه براى آخرت صورت بگيرد ، بهرهء دنيوى نيز خواهد داشت .
هنگامى كه آدمى تنها همّ خود را دنيا و شهوات حاضر آن قرار مىدهد ، به آخرت كفر مىورزد ، بدان سبب كه آن را نمىبيند بلكه نمىخواهد آن را ببيند و بدين گونه ديوارهاى شهوات او را از ديدن ميدانهاى گستردهء مستقبل محروم مىسازد .
دوستى انسان نسبت به شهوتها امرى طبيعى است ، به همانگونه كه چشمداشت به خوشيهاى آينده امرى فطرى است ، و آنچه مهم است اين كه يكى را بر ديگرى اختيار نكند . از همين رو آيهء قرآن از شهوتها همچون چيزى كه براى نفس آراسته شده سخن مىگويد .
و شهوات نفسانى انواع گوناگون دارد از اين قرار :
1 - شهوت جنس - و فرزند .
2 - شهوت جاودانگى و مقتضيات آن از ثروت بيكران و سيم و زر روى هم انباشته .
3 - شهوت رياست و افتخار و ملازمات آن و اسبان نشاندار و چارپايان و كشتزارها .
آيه مىگويد :
«
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ وَ الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ / 524 الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَ الْأَنْعامِ وَ الْحَرْثِ ذلِكَ