مىآورد ، / 519 و بايسته است كه اين انحراف نفس با يادآورى آن به عاقبت مكذّبان در دنيا و آخرت درمان شود ، تا نفس آدمى حالت خشوع پيدا كند و در مقابل حق سر تعظيم فرود آورد . سپس آيه يادآورى مىكند در اين حقايق براى صاحبان بصيرت است . آيا آن عبرت چيست و چگونه انسان مىتواند از آن بهرهمند شود ؟
عبرت ، به عنوان مثال ، انتقال از دليل به معناى آن است ، و از ديدن ظاهر فقر به اسباب اجتماعى آن .
كسانى كه بينش و بصيرت ندارند ، به ظواهر بسنده مىكنند و از آن به حقايق راه نمىيابند ، پس هنگامى كه چنين شخص نمود فقر را در جامعهاى ببيند ، از آن به اين استدلال نمىكند كه سبب آن وجود طبقهء خاصى در اجتماع يا واپس ماندگى فكرى و صنعتى و . . . و . . . است .
اما كسانى كه چشم و دل بينا دارند ، تنها به ظاهر نگاه نمىكنند ، بلكه به سببهايى مىنگرند كه از خلال ظواهر مىتوان ديد ، و اين عمل به نام « عبور » يا عبرت يعنى انتقال از روى پل ظاهرى و رسيدن به كرانهء حقيقت است .
نمود پيروزى مؤمنان به حق پيوسته حكايت از وجود سببى در وراى آن است ، و آن اين كه بزرگى فروختن به حق مايهء خوارى حاضر در اين دنيا است ، و اين اكتشاف مخصوص كسى است كه بصيرت دارد ، اما آن كس كه چشم را از ديدن حقيقت فرومىبندد ، حتّى خورشيد ممكن است بر او پوشيده بماند .
/ 520
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 14 تا 20 ]
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ وَ الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَ الْأَنْعامِ وَ الْحَرْثِ ذلِكَ مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ ( 14 ) قُلْ أَ أُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ