[ ميسرة ] : ميسر و ميسور به معنى يسار و بىنيازى و توانگرى است .
/ 470
ربا و فساد اجتماعى
رهنمودهايى از آيات :
بعضى از مردم مال خود را در راه خدا به ضعفا انفاق مىكنند ، و بعضى ديگر درست عكس آنانند و ضعفا را مورد بهرهبردارى قرار مىدهند ، و حيثيت اقتصادى خود را بر روى خردهريزهاى حاصل از ثروتهاى محدود آنان بنا مىكنند ؛ اينان همان رباخوارانند كه قرآن در اين جا دربارهء آنان سخن مىگويد ، بدان سبب كه گروه متناقض با انفاق كنندگانند كه در درس گذشته از ايشان سخن رفت .
در آيهء نخستين از نتايج تلخ اشتباه كردن معامله و فروش با ربا بحث مىشود ، و آيهء دوم از تفاوت ميان انفاق كنندهء در راه خدا و رباخوار سخن مىگويد ؛ كه بخشش اولى را خدا چند برابر پاداش مىدهد و دومى را از ميان مىبرد .
پس از آنكه قرآن نظرها را به نماز و زكات به اعتبار اين كه دو وسيله براى رهايى مؤمن از فشار شهوات و از جملهء آنها شهوت ثروتمند شدن سريع به وسيلهء ربا است جلب كرد ، مؤمنان را بدان مىخواند كه ربا را ترك كنند و تنها به رأس المال بس كنند . و قرآن به اين هم بس نكرده / 471 و در آيه پس از آن گفته است كه اگر به همكارى نمىتواند دين خود را ادا بايد به او مهلت دهند ، اما آخرين آيه ما را متوجه پرهيزگارى مىكند كه صفتى نفسانى است و دورى جستن از ربا يكى از مظاهر آن است .