او ، و آن كس كه نسبت به اين سلطه خاضع باشد ، و با آن اتصال پيدا كند ، و از آن نيرومندى و مشروعيت به دست آورد ، مىتواند زندگى را مسخر خود سازد ، و از جانب آن سلطه جانشين او بر ادارهء آن باشد . و آن كس كه به آن كافر شود ، و در صدد يافتن سلطههاى وهمى بر آيد و به آنها تسليم شود ، بندهاى خواهد شد كه در تاريكى سرگردان است و هيچ چيز را نمىبيند .
/ 446 «
اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ
- خدا يار و دستگير كسانى است كه ايمان آوردهاند ، و آنان را از تاريكى به روشنايى مىبرد ، » بدان سبب كه آقا و سرور ايشان است ، و آنان به قدرت و سلطنت او پيوستگى پيدا كردهاند و نيرومندى و مشروع بودن و نور از آن كسب كردهاند ، و به هدايتى دست يافتهاند كه انسان تا بردهء طاغوت است نمىتواند به آن برسد .
«
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
- و كسانى كه كافر شدند ، يار و ياورشان طاغوت است كه ايشان را از روشنى به تاريكى مىكشد ؛ اينان اصحاب آتشند و جاودانه در آن خواهند ماند . » بنا بر اين انسانى كه نسبت به خدا خاضع نباشد ، در برابر طاغوت تمرد نخواهد كرد ، از آن رو كه ، در تحت تأثير اجتماع فاسد و فشار طاغوت مجسم كنندهء آن از اساس نسبت به خدا كافر است ، و آن كس كه طاغوت او را به بردگى خود درآورده باشد ، اين طاغوت نخستين چيزى كه از او مىربايد ، قدرت و استقلال او براى انديشيدن است ، و چيزى را نمىبيند جز آنچه طاغوت مىبيند ، و به انجام دادن كارى مىپردازد كه آن طاغوت به او فرمان داده باشد ، و بدين گونه عقلى را كه خدا به او بخشيده بود از دست مىدهد .
نخستين شرط براى داشتن فكر سالم آزاد شدن از بردگى و تبعيت است ، بدان سبب كه عقل جز در هنگام سختى و نيازمندى به حركت نمىافتد ، و كسى كه دنباله رو ديگران است چگونه مىتواند به خود اعتماد كند يا در هنگام محتاج