«
وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
- و خداوند پادشاهى خود را به هر كس كه خواهد مىدهد ، و خدا فراخى دهنده و دانا است . » توانا است و توانايى او گسترده است ، و بخشنده است و بخشندگى وسيع دارد ، و دانا است پس پادشاهى حقيقى بندگان او است ، / 427 و شاهى خود را به هر كس كه خواهد مىبخشد .
[ 248 ] بدين گونه آنان را با برهان خاموش كرد ، ولى آنان به اين پرسش پرداختند كه : چه كس مىگويد كه خدا طالوت را به شاهى برگزيده است ؟ و در اين جا علامت شاهى او آشكار شد :
«
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
- و پيامبرشان به ايشان گفت : نشانهء پادشاهى او اين است كه تابوت به نزد شما مىآيد ، و در آن آرامشى از پروردگار شما است ، و بازماندهاى از آنچه خاندان موسى و هارون بر جاى گذاشتهاند در آن است ، و فرشتگان آن را برمىدارند . در اين ، اگر مؤمن باشيد ، هرآينه نشانهاى براى شما است . » آرامش موجود در تابوت بازماندهاى از مرده ريگ پيامبران و براى آن مردم كافى بود تا به پادشاهى طالوت يقين حاصل كنند ، ولى با وجود اين ، چنان كه پس از اين خواهد آمد ، از جنگيدن همراه او خوددارى كردند . و تابوت - چنان كه در تفسيرها آمده ، صندوقى بوده است كه مادر موسى فرزند نوزاد خود موسى را در آن نهاده بود ، و در نزد فرعون باقى مانده تا آن زمان كه بنى اسراييل وارث مملكت فرعون شدند ، پس موسى آن را گرفت و ميراثهاى پيامبران را همراه با ميراث خود در آن نهاد و پس او به وصى وى يوشع رسيد .
و تابوت ( يا صندوق عهد ) بزرگتر از پرچم در نظر گرفته مىشد ، و عنوان شعار براى بنى اسراييل داشت ، و كافران بتپرست در سرزمين فلسطين بر آن استيلا يافته بودند ، و بنى اسراييل پيوسته دل در هواى آن داشتند . پس چون پيغمبر