/ 407
تقوى در اداره كردن خانه
رهنمودهايى از آيات :
به مناسبت بحث دربارهء طلاق ، خداوند حكم رضاع ( شير دادن فرزند ) را بيان مىكند ، چه بسيار مىشود كه همين امر اختلافى در خانواده را سبب مىشود ؛ بر زن واجب است كه نوزاد خود را شير بدهد ، به همانگونه كه به شوهر واجب است كه نفقه يعنى هزينهء زندگى زن و فرزند خود را بدهد ، چيزى كه هست حدود شير دادن و مقدار انفاق بسته به توانايى و استطاعت است ، بدان سبب كه خداوند مردمان را به بيش از آنچه طاقت تحمل آن را دارند مكلف نمىسازد .
زن و شوهر مىبايستى در كارهاى مربوط به خانه و مخصوصا دربارهء نوزاد با يكديگر مشورت كنند ، و قرار مناسبى براى پايان دادن به دوران شير دادن كودك بگذارند ، و نيز شوهر مىتواند زنى را براى شير دادن فرزند خود اجير كند ، به شرط اين كه تمام مزد را خود او بدهد .
شرح آيات :
[ 233 ] «
وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ
- و مادران دو سال تمام فرزندان خود را شير مىدهند ، و اين براى كسى است كه بخواهد شير دادن را تمام كند . » / 408 اين دوران شير دادن فطرى است كه نوزاد در آن به شير مادر كه بهترين خوراك براى او و بالخاصه در نخستين روزهاى آن است ، نياز دارد . و بر زن روا نيست كه از اين وظيفهء واجب خود به عنوان مادر بگريزد ، و سرنوشت فرزند خود را به خاطر سببهاى تجملى جزئى به مخاطره بيندازد . چه ، آيندهء فرزند او متّكى بر اين