پرهيزگارى به نظر خواننده مىرسد .
قرآن از شراب و قمار آغاز مىكند كه معمولا در امتهاى بىبندوبار و بىتوجه به واقعيت خودشان رواج دارد ، و بر مسلمانان لازم است كه امتى جدى و مسئول باشند و به خاطر مصالح حق با همهء طاغوتهاى زمين بجنگند ، و بنا بر اين طبيعى چنان بوده است كه ذكر شراب و قمار بلا فاصله پس از آيات جنگ بيايد ، و سپس ما را به تقواى در مال و حقوق مردم ، و در پرداختن به عمل جنسى همچون يكى از مهمترين حقوق اجتماعى توجه مىدهد ، به مناسبت بحث از حقوق مردم ، ما را از نقش سوگند / 382 در اين حقوق و دفاع از آنها و نه در حيف و ميل كردن آنها و با سوگندهاى باطل خوردن مكارانه حقوق مردم را تباه كردن ، متوجه مىسازد .
شرح آيات :
[ 219 ] شراب و هر مست كنندهء ديگر ، و قمار و هر شبه قمار ديگر ، انسان را از واقع خود دور مىكند ، و جامعه را به گوشهء نزاع و اختلاف و دستهبندى مىكشاند ، و در صورتى كه ارادهء خدا بناى امتى بوده است كه افراد آن با يكديگر ارتباط محكم داشته باشند ، بر ما واجب است كه درهاى اختلاف را ببنديم ، و همهء پنجرههايى را كه ممكن است از آنها باد تقسيم شدن اجتماع بوزد مسدود كنيم ، و ديگر اين درست نيست كه كسى در انديشهء آن بيفتد كه جام شرابى بنوشد يا يك دست قمار بازى كند و بگويد كه اين چه عيبى دارد . هرگز درست نيست ! نخست : بدان سبب كه شراب اعتياد مىآورد و آدمى را به افزودن بر مقدار مصرف آن مىكشاند ، و قمار نيز چنين است .
و ديگر : از آن روى كه اسلام در آن هنگام كه زنا را حرام مىكند ، تبرّج و خودنمايى زنان را نيز حرام مىشمارد ، چرا كه اين تبرج درى است كه مردمان از آن ، خواه ناخواه بر سرزمين زنا گام مىگذارند ، و به همين گونه با حرام شدن شراب و قمار ، از نشستن در مجالس اين گونه محرمات منع مىكند تا يكباره همهء درها بسته شود .