پس از پايان يافتن آداب و مناسك منى ، حاجيان متوجه خانهء خدا مىشوند تا در آنجا از او ياد كنند و با هدايت او مربوط شوند و علاقهء به انتساب توحيدى تقويت شود ، و كار براى دنيا و آخرت هر دو صورت گيرد .
[ 203 ] «
وَ اذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَعْدُوداتٍ
- و در چند روز معين از خدا ياد كنيد . » سه روز از يازدهم تا سيزدهم ماه ذو الحجة .
«
فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقى وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
- پس هر كه شتاب كند در دو روز ، بر او گناهى نيست ، و آن كس كه درنگ كند ، هم بر او گناه نيست ، در صورتى كه از خدا بترسد ؛ و از خدا بترسيد / 357 و بدانيد كه به سوى او گرد خواهيد شد . » هدف دور در همهء اين مناسك تقوا است ، و سبب آن انديشيدن مستمر در اين كه هر اندازه عمر آدمى دراز شود ، بالآخره به سوى خدا حشر پيدا مىكند ، و از آنچه كرده است مورد پرسش قرار خواهد گرفت ، پس بر او لازم است كه خود را بر اعمال خويش ناظر قرار دهد و از بديهاى خود جلوگيرى كند و رانندهء خويش به كارهاى نيك باشد و نگران يك حسابگر اجتماعى يا واعظ دينى نباشد .
/ 358
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 204 تا 213 ]
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يُشْهِدُ اللَّهَ عَلى ما فِي قَلْبِهِ وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ ( 204 ) وَ إِذا تَوَلَّى سَعى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيها وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسادَ ( 205 ) وَ إِذا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ ( 206 ) وَ مِنَ