چونان كه از پدرانتان ياد مىكرديد يا با ذكرى شديدتر . » تا وابستگى نخستين شما به خدا باشد ، و ايمان به او سبب يگانگى و وحدت شما شود ؛ و سرزمين منى جايگاه آشنا شدن با يكديگر و همكارى و آرزو باشد ، ولى اين هدف با آنكه با چه انديشههايى به راه افتادهايد ارتباط دارد .
«
فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ
- پس بعضى از مردم چنانند كه مىگويند : پروردگارا ، در دنيا به ما بده ، و در آخرت بهرهاى ندارند . » هيچ سهمى در آخرت ندارد ، زيرا كه مىخواهد همهء تلاشهاى او در دنيا به ثمر برسد ؛ اينان در آخرت نصيبى ندارند .
/ 356 [ 201 ] «
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ
- و بعضى گويند : پروردگارا در دنيا و آخرت به ما نعمت ارزانى دار ، و ما را از عذاب آتش نگاه دار . » [ 202 ] «
أُولئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ
- اينان از آنچه كسب كردهاند بهرهاى دارند ، و حساب ( و پاداش ) خدا سريع است . » اينان زود باشد كه به آنچه در دنيا و آخرت مىخواهند برسند ، چه تا زمانى كه عمل براى دنيا است و از اين خبر نداريم كه فردا زندهايم يا مرده ، بهتر آن است كه نصيب خود را از دنيا بخوريم و بدين گونه نيرو و كارمايههاى خود را اكنون به مصرف مىرسانند بىآنكه نگاهى به آينده داشته باشند ، و تا زمانى كه فرد براى دنيا كار مىكند ، و براى خود و نزديكانش به تلاش برمىخيزد ، و اين چيزى است كه ريشهء تمدن او را مىبرد ، چه هيچ امتى نيست كه خودخواهى و كوتاه نظرى در آن انتشار پيدا كند ، بتواند دوام داشته باشد ، در صورتى كه آن كس كه براى آخرت كوشش مىكند ، در برابر افق دورى قرار دارد كه براى دست يافتن به آن تلاش مىكند ؛ چنين كسى در انديشهء رحمت گستردهء خدا است ، بهرههاى فورى را نمىخواهد ، و سپس براى همه به كار برمىخيزد بدان سبب كه همين راه او به سوى خدا است ، و بدين گونه كار كردن براى آخرت راهى براى بقاى تمدن امت است .