فراوان بخوريد و برخوردار شويد . » و براى آنكه خدا استقرار در شهر را براى شما تضمين كند ، لازم است كه فرمان او را ببريد و تضرّع كنيد و رفتار نيكو داشته باشيد .
«
وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً
- و از دروازه سجدهكنان ( براى خدا ) وارد شهر شويد . » «
وَ قُولُوا حِطَّةٌ
- و بگوييد كه خدايا از گناهان ما درگذر . » يعنى به خدا توبه كنيد تا ، «
نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ وَ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ
- تا گناهان شما را بيامرزيم ، و ما به نيكوكاران فزونتر مىبخشيم . » [ 59 ] ولى ، چنان مىنمايد كه آنان به دستورهاى خدا عمل نكردند ، و به تكبّر و زيادهروى پرداختند و مىگفتند « حنطة » ( - گندم ) براى ما بهتر از « حطّة » ( - گناه ما را ببخش ) است .
«
فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنْزَلْنا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ
- پس كسانى كه ستمگر شدند ، گفتارى را كه به ايشان گفته بوديم ديگر كردند ، و ما بدان سبب كه فاسق شدند و فرمان نبردند ، عذابى آسمانى بر آنان فرود آورديم . » / 157 كه اين تجسّم يافته به صورت كاهش در ثمرات بوده و پيدا شدن اختلاف در تقسيم درآمدهاى شهرى ، كه قرآن در آيهء بعد به آن اشاره مىكند . و سبب اين عذاب فسق ورزيدن و دور شدن ايشان از فرمانها و آموزشهاى خدا بود .
[ 60 ] نعمت مستقر شدن در شهرى كه خدا به ايشان عنايت كرد ، چنين بود ، ولى آنان نسبت به آن كفران كردند . دربارهء نعمت آب كه براى آبادانى ناگزيرى است و خدا آن را بهرهء ايشان ساخت ، قرآن چنين مىفرمايد :
«
وَ إِذِ اسْتَسْقى مُوسى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ
- و در آن هنگام كه موسى براى قوم خود طلب آب كرد ، گفتيم : عصاى خود را بر سنگ زن ، پس از