روى كه غير متناقض است ، هم در خودش و هم بالنسبه به انسان و هم بالنسبه به راهنمايى عقل .
ج : راهنماى پرهيزگاران است . هر كس را كه دوستار راهيابى باشد و به آن كار كند ، راهنما است ، چه تقوى و پرهيزگارى كه پرهيز قلبى است در واقع عمل است ، و بدون بيم دادن و خود را بر حذر داشتن ( كه عامل نفسانى انگيزندهء به سوى ارادهء هدايت است ) ، و بدون عمل كردن براى هدايت ، هدايتى وجود پيدا نخواهد كرد .
«
ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ
- اين كتاب بدون شك راهنماى پرهيزگاران است . » سپس قرآن از سهگونه ايستار و موضع گرفتن مردمان در برابر اين كتاب جديد آسمانى سخن مىگويد : پرهيزگارى ، كفر ، و نفاق .
/ 103 [ 3 ] پرهيزگاران كيانند ؟ و صفات برجستهء آنان كدام است ؟
مهمترين اين صفات ، مؤمن بودن به غيب است و آنچه در ما وراى حقايقى قرار دارد كه انسان مىتواند آنها را مستقيما مشاهده كند ، براى رسيدن به آنچه مشاهدهء مستقيم آنها امكانپذير نيست . اين توانايى كه ما افراد بشر را صاحب تمايز علم پيدا كردن به آينده ( غيب ) از راه شناخت و معرفت حاضر ( شهود ) و شناخت گذشته ( غيب ) از راه مشاهدهء آثار آن بر حقايق حاضر ( شهود ) مىسازد .
اين صفت در پرهيزگاران چندان ژرف مىشود كه به درجهء ايمان مىرسد و آنان نسبت به مستقبل و آينده مؤمن مىشوند و چنان نيست كه تنها به آن علم داشته باشند ، و به ماضى و گذشته مؤمن مىشوند و تنها آن نيست كه به آن علم داشته باشند ، و ميان علم و ايمان تفاوت بسيار است . ايمان تسليم نفسى و عقلى به علم است و به كار بستن عملى آن در زندگى .
بزرگترين و آشكارترين غيب ايمان به خدايى است كه آيات و نشانههاى او بر هر افق و در هر چيز پراكنده است ، و ايمان به او اصل ايمان است .
ايمان به غيب به ميانجيگرى نماز كه خط روحانى مستقيمى ميان انسان و