است ، و با اينها اعراب به چيزى تازه رسيدند كه پيشتر نمونهاى نداشت .
از اين همه گذشته ، در آنها رازهايى است كه بعضى از آنها را انسان با پيشرفت علم و معرفت پس از اين كشف خواهد كرد .
بدين گونه اين حروف اشاراتى ميان پروردگار و كسانى است كه آنان را براى خبر يافتن از غيب خود شايسته مىدانسته است ، و در خبر آمده است :
1 - در تفسير امام اين كه معنى الم آن است كه : « اين كتابى كه آن را فروفرستادهام حروف جدا از همى است كه از جملهء آنها الف لام ميم است ، و آن به زبان و حروف هجاى شما است ، و اگر راست مىگوييد مانند آن را بياوريد » . « 1 » 2 - قمى به نقل از امام باقر ( ع ) : « آن حرفى از نام اعظم خدا است كه از آن جدا شده ، و اگر آن را پيغمبر و امامان عليهم السلام تركيب كنند آن اسم بزرگ خدا به دست مىآيد كه چون خدا را به آن بخوانند اجابت مىكند » . « 2 » / 102 3 - و از امام على ( ع ) روايت شده است كه گفت : « هر كتاب را گزيدهاى است و گزيدهء اين كتاب حروف تهجى است » . « 3 » 4 - و در حديث شريف از امام ابو جعفر الباقر ( ع ) آمده است كه گفت :
« اى أبا لبيد ، مرا در حروف مقطعهء قرآن دانش فراوان است » . « 4 »
قرآن راهنما است
[ 2 ] قرآن تعريف از خود را در سه كلمه خلاصه كرده كه اينهاست :
الف : كتاب - ثابت و عمل كننده - و نه تنها راهنماييهاى غير مربوط به يكديگر يا ناتمام .
ب : شكى در آن نيست ، و شكى به آن راه نمىبرد . حقيقى است از آن
هامش
( 1 ) - تفسير صافى تأليف ملا محسن فيض كاشانى ، ج 1 ، ص 91 .
( 2 ) - همان كتاب ، ج 4 ، ص 366 .
( 3 ) - مجمع البيان ، ج 1 ، ص 32 .
( 4 ) - صافى ، ج 1 ، ص 90 .