دوازدهم آنكه : پستانهاى زنى را ببرند كه شير از او منقطع شود يا دير بيرون آيد ، چه در اين صورت خونبها با زيادتى ارش بايد داد .
سيزدهم : هر گاه كسى زخمى بر شخصى زند كه خريطهء دماغ او را بشكافد ، چه در اين صورت ثلث خونبها با زيادتى ارش بايد داد . [ 1 ]
چهاردهم : هرگاه سيلى بر روىكسى زنندكه روى او سرخ يا سياه يا زرد شود برقول بعضى از مجتهدين ، و بعضى [ 2 ] برآنند كه اگر سرخ شود به يك مثقال و نيم طلا بايد داد و اگر سياه شود شش مثقال و اگر زرد [ 3 ] شود سه مثقال ، و بعضى گفتهاند كه : اگر اينها در بدن واقع شود نصف آنچه مذكور شد بايد داد . و اطلاق روايت شامل مرد و زن است .
پانزدهم آنكه : حيوان كسى را شخصى عيبناك كند ، چه در اين صورت تفاوت عيبناكى او را مىدهد .
شانزدهم : هر گاه شخصى حيوان كسى را بكشد ، و آن بر دو قسم است :
قسم اوّل آنكه : قابل كشتن باشد ، و آن بر دو قسم است ؛ اوّل آنكه : گوشت او را خورند ، چه در اين صورت تفاوت قيمت ميانهء كشته و زندهء او بايد داد . و آيا مالك را در اين صورت مىرسد كه به كشنده بگويد كه كشته را تو بردار و قيمتى كه آن را خريدهام بهمن ده ؟ مجتهدين را در اين دو قول است [ 4 ] اگر تفاوت نداشته باشد ، و اگر كشتهء او قيمت نداشته باشد مثل آنكه گوسفندى را در صحرائى بكشند كه كسى از گوشت او منتفع نشود قيمت آن را بايد داد . [ 5 ] دوم آنكه : گوشت او حرام باشد قيمت روزى كه كشته است ميدهد پس اگر در روزى كه قيمت مىدهد موى و پشم و وَبَر او
هامش
[ 1 ] گذشت تأمّل در آن . ( يزدى )
[ 2 ] اين قول اقوى است . ( تويسركانى )
[ 3 ] بلكه سبز شود و اين قول اظهر است . ( يزدى )
[ 4 ] اقوى عدم تسلّط مالك است كه بگويد كشته را بر دار و قيمت زنده را بده . ( تويسركانى )
[ 5 ] اين حكم صحيح است اگر قيمتى از براى آن گوشت در اين صورت نباشد والّا مشكل است . ( تويسركانى )