است ، و آيا امام را مىرسد كه عفو كند يا نه ؟ ميانهء مجتهدين خلاف است .
دوم آنكه : هر گاه شخصى كه تير مىاندازد به شخصى گويد كه برحذر باش و آن شخص حذر نكند و تير بر او خورد و بكشد .
سوم آنكه : دو بنده پياده يا سواره در اثناى دويدن بريكديگر خورند و هر دو بميرند .
چهارم آنكه : باد كسى را از بلندى بيندازد و در زير كسى را بكشد .
پنجم آنكه : كسى خود را بر سر كسى اندازد و خود كشته شود .
ششم آنكه : كسى كه به دزدى كردن به خانهء كسى آيد و كشته شود .
هفتم آنكه : دزدان بر سر راه مسلمانان آيند و كشته شوند .
هشتم آنكه : كسى را كه جهت قصاص بكشند .
نهم آنكه : هر گاه مقتول ، كافر حربىيا ذمّى باشد كه به شرايط جزيه عمل نكند .
دهم آنكه : مسلمانى را كه كفّار اسير كرده باشند و فتح ممكن نباشد مگر به كشتن او .
يازدهم آنكه : هر گاه زن ، شخصى را در [ 1 ] خانه پنهان كرده باشد و شوهر او واقف شده او را بكشد .
دوازدهم آنكه : شخصى در راه واسعى به اذن امام بنائى احداث [ 2 ] نمايد يا سنگى نصب كند كه به سبب آنها كسى كشته شود .
سيزدهم آنكه : ناودان يا پنجرهء خانهء شخصى كه بر سر راه نصب كرده باشند بىعلم او بيفتد و كسى را بكشد .
چهاردهم آنكه : كسى روزى كه باد نباشد در ملك خود بهقدر احتياج آتش روشن كند و سرايت به سوختن كسى كند . [ 3 ]
هامش
[ 1 ] - به جهت فجور . ( يزدى )
[ 2 ] اقوى عدم ضمان است با جواز احداث بناء و ضمان است با عدم جواز . ( تويسركانى )
[ 3 ] با ظنّ به تعدّى اقوى ضمان است و همچنين با شكّ با صدق اتلاف . ( تويسركانى )